Weareallactivists is created to empower you with information and inspiration on activism.

Mijn wens voor Amsterdam in 2019

“Waarom vind je het zo nodig om overal van alles van te vinden?” wordt mij vaak gevraagd. Het antwoord is simpel: omdat ik het kan.

Er zijn veel mensen en in het bijzonder vrouwen die zich niet in de positie bevinden om hun eigen keuzes te maken, die niet veilig zijn op straat of in hun eigen huis, laat staan hun stem kunnen laten horen.

Zelfs in Nederland, waar vrouwen in (relatieve) veiligheid leven, durven velen zich niet uit te spreken uit angst. Angst om niet aardig gevonden te worden, om terecht te worden gewezen, om publiekelijk vernederd te worden. Angst die voortkomt uit ideeën die ons zijn ingepeperd om ons klein te houden en de mond te snoeren.

Maar ik heb niets om bang voor te zijn. Ik hoef niet aardig gevonden te worden, ik hoef geen schouderklopjes of bovenaan lijstjes te staan.

Ik heb niets te verliezen want ik heb alles al.

Ik heb eigenwaarde, vrijheid en een stem. Daarom gebruik ik deze zo vaak en zo luid als ik kan. Om al die mensen die hiertoe niet in staat zijn te laten horen.

Maar met alleen woorden komen we er niet. Het wordt tijd dat we onze verantwoordelijkheid nemen en de verandering laten zien die we nastreven.

Als je onderdeel wilt zijn van verandering zul je bij jezelf moeten beginnen. Die stoel opgeven die zo lekker zit. Niet alleen je gezicht laten zien waar het goed toeven is, maar juist daar waar het schuurt en ongemakkelijk is. Voor echte verandering hebben we mensen nodig die zich inzetten voor iets waar ze zelf geen last van ondervinden.

Mannen die weigeren plaats te nemen in panels zonder vrouwelijke sprekers.

Hetero’s die vooraan lopen bij demonstraties tegen homogeweld.

Christelijke vrouwen die strijden voor vrijheid van kledingkeuze van hun islamitische zusters.

Mensen die snappen dat jouw strijd ook hun strijd is.

Mijn wens voor Amsterdam in 2019 is dat de mensen die het minste benadeeld worden door ongelijkheid, hun verantwoordelijkheid nemen zonder daar applaus voor te verwachten.

Dit zou, in een lieve stad als Amsterdam, die voor hun iets liever is dan voor anderen, vanzelfsprekend moeten zijn.

Words by Nadine Ridder / Photo by John Towner

Deze tekst is voorgedragen op het Nieuwjaars diner van Pakhuis de Zwijger in Amsterdam

Share this article

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Weareallactivists is created to empower you with information and inspiration on activism.

No comment yet, add your voice below!


Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *