Mijn wens voor nieuw Amsterdam 2019

Met alleen woorden komen we er niet. Het wordt tijd dat we onze verantwoordelijkheid nemen en de verandering laten zien die we nastreven.

Als je onderdeel wilt zijn van verandering zul je bij jezelf moeten beginnen. Die stoel opgeven die zo lekker zit. Niet alleen je gezicht laten zien waar het goed toeven is, maar juist daar waar het schuurt en ongemakkelijk is.

Voor echte verandering hebben we mensen nodig die zich inzetten voor iets waar ze zelf geen last van ondervinden.

Mannen die weigeren plaats te nemen in panels zonder vrouwelijke sprekers.

Hetero’s die vooraan lopen bij demonstraties tegen homogeweld.

Christelijke vrouwen die strijden voor vrijheid van kledingkeuze van hun islamitische zusters.

Mensen die snappen dat jouw strijd ook hun strijd is.

Mijn wens voor Amsterdam in 2019 is dat de mensen die het minste benadeeld worden door ongelijkheid, hun verantwoordelijkheid nemen zonder daar applaus voor te verwachten.

Dit zou, in een lieve stad als Amsterdam, die voor hun iets liever is dan voor anderen, vanzelfsprekend moeten zijn.

View this post on Instagram

Mijn wens voor Amsterdam in 2019 🖤 @pakhuisdezwijger

A post shared by Nadine (@nadine_ridder) on

Als je toch iemand de Zwarte Piet wilt toebedelen, geef dan technologie de schuld.

Het is geen kunst te zien dat Zwarte Piet symbool staat voor verandering. Zwarte Piet niet willen loslaten is niet willen veranderen. Dat ik als linkse activist tegen Zwarte Piet ben is niet verrassend. Ik ben ook tegen vleesconsumptie en tegen goedkope textielproductie. Eigenlijk tegen alles wat mens en natuur onnodig en buitenproportioneel schaadt. Maar waar ben ik dan vóór? Ik ben voor verandering.

Verandering is inherent aan vooruitgang. Het leven is als een rivier, een grote stroom van verandering en het is de kunst om zo natuurlijk mogelijk mee te stromen.  De meeste mensen houden echter niet van verandering en zeker niet als deze radicaal is. Maar de realiteit is dat we in een tijd leven waarin alles zich sneller ontwikkelt dan ooit tevoren.

Wie geen verandering wil houdt de illusie van de mogelijkheid van een oude wereld in stand. Populisten als Trump associëren het idee van de oude wereld met het uitsluiten van ‘de ander’ en geven mensen het idee dat stilzetten of zelfs terugdraaien van de tijd mogelijk is. Make America great again: een Amerika voor Amerikanen. Brexit: een Verenigd Koninkrijk voor Britten. Blok die niet in een multiculturele samenleving gelooft: een Nederland voor ‘echte’ Nederlanders. Maar uitsluiting van ‘de ander’, zal niet zorgen voor terugkeer naar de oude wereld. In de nieuwe wereld heeft  ‘de ander’ het helemaal niet voor het zeggen. Sterker nog,  ‘de ander’ behoort vaak tot de kwetsbare groepen in de samenleving en heeft dus geen macht.

De wereld verandert door de exponentiële ontwikkeling van technologie. Die, in tegenstelling tot de lineaire ontwikkeling van de samenstelling van Nederland, ons geen tijd geeft om te wennen en ons voor te bereiden. Het is technologie die banen inpikt en kwetsbare groepen in onze samenleving overbodig maakt. Het is technologie die ons van elkaar en van de natuur vervreemd, ons uitput en ongelukkig maakt.

Technologie is de echte vijand van wie de tijd terug wil draaien.

Maar ik zie niemand protesteren op de dag van de uitvinding van het Internet. Geen politieke partij die terug wil naar pen en papier. Geen online terreur gericht aan robots. Het pre-digitale tijdperk heeft geen symbool waaraan we vastklampen. Er is niet een bepaalde groep die de schuld gegeven kan worden van deze ontwikkeling. Zou het de verslavende werking zijn die ervoor zorgt dat mensen de voordelen van technologie wel zien in tegenstelling tot de voordelen van een multiculturele samenleving die vaak over het hoofd worden gezien? De dopamine die vrijkomt bij een like krachtiger dan bij het verorberen van een broodje shoarma? Er zullen altijd voor- en nadelen kleven aan verandering. We zullen iedere keer opnieuw moeten kijken hoe de wereld verandert, wie dat bevoordeelt en wie dat benadeelt en hoe we met regelgeving dit weer in balans kunnen brengen.

Mijn idee voor een nieuw Nederland is een land waarin we samenwerken om technologie voor alle mensen te laten werken. Zodat we de verdeling in ‘haves’ en ‘not haves’ beperken. Deze wordt namelijk in toenemende mate bepaald door het antwoord op de vraag: ben ik nog van toegevoegde waarde in een wereld waarin technologie de mens steeds meer vervangt? De Mexicaanse muur zal niet voorkomen dat China Amerika keihard van haar troon stoot. De schone taak aan politici en beleidsmakers en iedereen die het beste voor heeft met Nederland om de discussie te verplaatsen van ‘wij vs zij’ naar ‘samen klaar voor een nieuwe wereld’.